Kandır alev alev yüreğime gömdüğüm
Bülbülsüz gül bahçelerinden derip
Sevgisizliğin uç noktasıdır bu gördüğüm
Bülbülleri çağırın sesinizi yükseltip.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne güzel ve manidar dörtlük
Kemal Bey... Bu kadar karamsarlık
şair yüreklerin devası mıdır desem.
Tebrikler şaire ve şiirine
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta