“Diken dalında gül gördüm” diyor Mevlana,
Yoksa güle değil, dikene mi âşıksın ey! Bülbül?
O zaman kime niye feryadın, söyle Mevla’ma?
Gül bahçesinde güller varken, dikende gönül?
Dalı diken meyvesi gül, daha nice çiçekler var,
Canını yakan dikene nedendir bu biçere aşkın?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta