Bülbüle Gül Lâzım Deve'ye Diken

Ben’ değilim bende dendende başka
Biri var yakasın salamıyorum
Düşürdü vellâhi İLÂHİ Âşka
Neylesem aklımdan silemiyorum

Mehmet İSLÂMİ’yim diyarı gülüm
Merkezim ISPARTA müstesna ilim
Doğumum ELLİ’ dir gonca değilim
Emekliyim Sarraf hem Elektirik
Beni ben içimde bulamıyorum

Elbette zemheri olur İlkbahar
Eğer müsaitsen sabaha kadar
Indimizde edep erkan muteber
Gönüller Halkeden ELLÂH’a verik
Ne etsem de entel olamıyorum

İmtihanı, Eyyûb belini büken
Bülbüle gül lâzım deveye diken
Nârı nur eyleyip içine çöken
İsmail Babası İbrahim derik (a.m.s.)
İSMÂÎL: Zemzem siz kalamıyorum

Plânlar çiziyor gül yüzlü şeytan
Çizilen planı oynuyor insan
“BELHUM ADALL” buyurulanlar hayvan
Mücrimlere hidayeti isterik
Fıtraten biteni yolamıyorum

İSLÂMİ’nin sitayişine bir bak
Cennetini hazırladım diyor HAKK
Emmâreye kazığını sağlam çak
Kırılmasın bağladığın ip örük
Hevâyı başı boş salamıyorum