Her bağda gözyaşı var, bahçelerde bahçıvan,
Buduyor ardın sıra dokunduğun her dalı.
Her gece aynı hicran her şafak aynı şivan.
Figan mı sana tutkun sen mi derde sevdalı…
Söyle kim attı seni bu cihangir yaraya,
Hangi zalim el girdi gülzarınla araya…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
