Efsunlu gülün kızıl rengi, misali sabah güneşi,
Maddeyi mutlaktan kanatlanıp, hülyalara daldı yüreği,
İnleyen gönlü tıpkı kafesteki kuş gibi,
İlmek ilmek nakşedildi ruhuna, aşkın hakikati,
Elif dedi nihayet, görünce kendinde gülü sureti,
Kıyam etti çırpınan kanatları, semayı deldi,
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta