Gül de insaf da yok vefa da yoktur
Olmadık hayaller kurarsın bülbül.
Bu ümitsiz aşkın çilesi çoktur
Boş yere kendini yorarsın bülbül.
Çileyi zevk edip düşersin gama
Muhabbet rüzgârı dönüşür sama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
