Evimizin bir köşesini dolduran bir çiçek gibi doldururdu şen kafesin
Renklerinle nağmelerinle tüylerinle övünürdük a kuşum.
Tanrının bize armağanı gibi göremedik seni sahibin sandık ki ne yazık.
Yediğin kadar yem verdik su verdik.bazende unuttuk yokluk verdik.
Ne zamanki kesildi nağmelerin gocunduk küstük sana
Ötsene şakısana işte yemin işte suyun susma dedik.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta