tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sen dikenden aldın ben de o yârdan
Her yanım yaralı, bereli bülbül.
Esef etme baba Mennânî, Allah(CC), adil-i mutlaktır, kuluna iki defa çektirmez.
Asıl bu fani dünyada hiç ağrı acı çekmeden, insanlardan eza ve cefa görmeden, hor hakir görülmeden, hiç bir belâ ve musibet gelip çatmadan, çalıp oynayarak ömürlerini tamamlayanlar otursun, kendi hallerine ağlasınlar.
Bir peygamber veya bir Allah dostu var mıdır çile çekmemiş, cefa çekmemiş. Kimi ümmetinden çekti, kimi dosttan, kimi düşmandan, kimi evlad-ı iyalden, kimi zevceden.
Bu iş biraz da şairliğin, âşıklığın kaderinde vardır zaten. Âşıklar gönül ehli olur. Sükûnet arar. Her zaman aradığını da bulamaz. Merhum Âşık Yaşar Reyhanî de o kaderi paylaştı.
Mekânın cennet olsun.
Aşık Mennani doyum olmayan gerçek bir halk ozanı.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta