hiç olamayacağım,kafamın içinde demir parmaklık gibi
gerili iki üç düşünce. ve sonrası belli.
delikli uykuya da razıyım ama yersiz uyanışlarım sıkıntılı uzun. çok uzun
elimde andre gide ve sayfaları kan lekeleriyle çizilmiş bir pansiyon manzumeleri..
kendi kendinin çaresizliği ya da bırakmış olduğum ya da mefhumlarım. ya da?
anlamanın kendisi anlamıyor, tanrı diye bağırıyorum
eli eli lama azavtani.
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta