Kapalı havanın sağnaksız günü
Hicranla ıslandı kup-kuru yollar
Sevdanın açlıkla bitmez öğünü
Sarmayı bekleyen dermansız kollar.
Soğuktan kaçarken koynuna düşmüş
Burnunun ıslanan morarmış ucu
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




"İnsanlık halleri" diyeceğim de,
Galiba "sona doğru" yaklaşan,
Git gide hızlanan ya da "inişe geçmiş" insan/ların hali bu,
Ve de o hal ile özdeş "zamanlar",
Kısalan günler, nemli, soğuk, yağmadan "ıslanan" anlar...
Bulanık mıdır, böyle zamanlar,,, elbette!
Geceden kalan sisin içinde
Başlayan bir "kış" günü, kışa yakın sonbahar da denebilir...
Üstüne bir de "belirsizlikler, ters giden gündemler" eklenince...
Daha bir "Bulanık" sular!
Tebrikler Bedri Bey...
Teşekkürler üstadım
Lutfetmişsiniz
Muhabbetlerimle
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta