Hayalde görürken gerçekte buldum,
Denizi görmezken ummana daldım,
Kuruymuş dalımda meyveler buldum,
Koca dünya yıkamadın sen beni.
Çöllerde yanarken yeşile düştüm,
Sularım kururken çağlayıp coştum,
Dermansız gezerken dağları aştım,
Eski sevda yakamadın sen beni.
Toprağa bakarken havdan uçtum,
Gazeli dökerken çiçekler açtım,
Varlığım biterken tohumlar saçtım,
Kadir Mevla tutamadın sen beni.
Azrail’den kaçtım murada erdim,
Yanlışı bulmazken doğruyu gördüm,
Kanber’den kaçana yüklendi derdim,
Bitti bela bulamadın sen beni.
Kanber GÜRBÜZDAL
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta