Kaç aydır kapında, bir parça huzur aradım.
Kağızman, ben senin sevilecek bir yönünü bulamadım,
Her şeyimi kaybettim, nefretler, kinler içinde kaldım,
Kağızman ben senin sevilecek bir yönünü bulamadım.
Toz toprak içinde, yuvamdır, diye sinene sarıldım.
İnsafsız, vicdansız insanların, emirlerine kapıldım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




nefrette sevgiden doğar.
yüreğine sağlık.
sevilecek bir yerlerini bulamnıs dileklerimle
ramazan uğur
İnsanın beklentilerini bulamadığı yer...
Hüzünlü..
Sevgi ve saygılarımla...
sonsuz saygılarımla.....................
ÇARESİZLİK Mİ YOKSA UMUTSUZLUK MU VAR BURALARDA.HABERSİZ KALDIM YOKLUĞUNDAN,ÖZLEMLER GURBETLER SENİN YANINDA YOKKİ,YÜREĞİN ÖYLE BİR OK Kİ SAPLADIKÇA KANAR DURUR.BURALAR DA.HUZUR YOK GÜLÜM ELBET DURULUR BU GÖNLÜM,ŞAİR DOSTUM KAÇ DESEM OLMAZ,KAL DESEM OLMAZ.SANA NE DESEM OLMAZ.ONUN İÇİN YAZDIKLARIMI OKU LÜTFEN YÜREĞİNE SAĞLIKK
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta