HAVA SOĞUKTU ÜRPERİYORDU TENLER
ÜŞÜYORDU DUDAKLAR TİTRİYORDU ELLER
SICAK BİR ŞEYLER ARANDI DİLLER
BULAMADI ÖYLECE KALAKALDI BEDENLER
BİLİNÇSİZDİ BULANIKTI HER ŞEY
RUHU KENDİNDE DEĞİL BAŞKA ALEMDEYDİ BELKİDE
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta