Meçhulünde yaşamın sürüklenip gideriz,
Doğanın zindanında zincirlenmiş esiriz.
Kalbimizdeki hüznü dostluklarla atarız,
Hepimiz prangaya vurulmuş mahkûmlarız.
Söyle bana kardeşim kalbindeki kederi,
Silebilirmisin hiç kara zalim kaderi.,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta