Nasıl da kolay gelir kalıplarda yaşamak
Çivileri paslanmış mevta tabutu gibi
Buzdağının üstünden görünür mü hiç dibi
Çıkılamaz dışına öylesine zor kırmak
‘Değişmeyen değişimdir’ gerçekse, o denli
Doğru tek mi ki böyle önyargıyla yadsımak
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta