Daktilonun, parmaklarımla aşk yaşayan tuşları küskün
Elim okşamıyor onları,kalbim kırık
Sıcak bir buhran mevsimin hemen sonrasındayım
Duvarlarım şarap testisini kırmakta
Dilimde bozuk dostlukların diş gıcırdatan geviş getirişi
Saçlarımdan sarkan kilolar dolusu senfoni
Karınca berduşluğunda bomboş bir yatak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta