boraklar sarılır aklıma
incecik
tütsülerle oluşur
sis tepeleri
yalnızlığımda
dolduğunu işitirim
ıssız düdenlerin
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Merhaba;
Pencere kenarı çiçekleriniz hiç solmasın....Çok güzel....tebrikler......Sevgiyle kalın.
insan acıdan yoğrulmuştur, bu yüzden buhran insanın özüne dönüşüdür belkide, ve öze dönüşte acılı bir yoldur... :))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta