boraklar sarılır aklıma
incecik
tütsülerle oluşur
sis tepeleri
yalnızlığımda
dolduğunu işitirim
ıssız düdenlerin
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Merhaba;
Pencere kenarı çiçekleriniz hiç solmasın....Çok güzel....tebrikler......Sevgiyle kalın.
insan acıdan yoğrulmuştur, bu yüzden buhran insanın özüne dönüşüdür belkide, ve öze dönüşte acılı bir yoldur... :))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta