Zordur bazen tanıması kendini,
Kendine buğulu aynada bakıyorsundur sanki.
Evet, bu sensin, algılayamasan da ayrıntıları...
“Bu sensin!” der ayna üstündeki ışık oyunları...
“Yaklaşayım” dersin “kendime, daha fazla”
Ve öyle yaklaşırsın ki,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta