Gözümün önünde bir gonce güle dönüştü...
Bir kelebek uçtu, bir kadın göründü pencerede
Bir horoz öttü uzaklarda bir koku geldi
Leylak kokusu,iğde bir de Hanımeli
Bir kız papatya falına baktı hüzünlendi....
Bir telefon çaldı karşı dairede
Bir çarşaf silkelendi pencereden
Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Devamını Oku
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?




Icimde sesiz hickiriklar cogaldi bu siiri okurken, ruhum gecmis senelerin ögrenci odalarinda dolanip durdu. pazarlar belki de sessizligin ve uzun yolculuklarin baslangici oldugu icin insani hüzün yagmuruna tutar. tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta