dışarda karla karışık rüzgar esiyor.
ben aynı yalnızlıkla dünü özlüyorum.
kimse gözükmüyor buğulu penceremden.
o pencerelere büyülü isimler yazıyorum.
en çok güneşin doğuşuna hasretliğim.
battığı günden beri bende,hayalini kuruyorum.
Bir ülke ki milleti Türk;
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…
Devamını Oku
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta