İnsanlık hüsrandaydı!
Canlı mahlukatların en şereflisi olan insan,
Köle pazarlarında satılıyordu.
Zengin fakire zulüm ediyordu.
Güçlü olan güçsüzü daima eziyordu.
Mazlumlara yaşama hakkı tanınmıyordu.
Mahsum kız çocukları diri diri toprağa gömülüyordu.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta