Bugün isyan kokuyorum affet beni.
Çayırları maviye boyadım,
Patikalara çiviler döşedim.
Dinine yandım, yandığımda ağlamadım.
İlacım da kesik, su bardağımda kirli.
Perdelerimin ucu nemli…
Küflenmiş hayatım taze ekmeğin yanında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta