Bugün günlerden o gün.
Yeniden doğarsın bazen. Ya alenen açık bir hedefsin ya da kuytu köşede bir mezken.
Bugün günlerden o gün.
Dimdiksin hala. Bak ardına,ne yollar aldın yolu yordamıyla, basma kalıp tüm kurallarla, suratına kapanmış kapılarda. Belki unutmuştun sen, yalnız olmadığını. Adım attığın yerde çırpınışların asla bir halta yaramayacağını ki hatta; debelendikçe de batacağını ya da rehberin asla bir beşer olamayacağını ve olduğunda elbet şaşacağını.
Bugün günlerden o gün.
Özgürsün kardeşim. Tüm hatalarının bittiği yerdesin. Baş kaldırdığın şey senin kurtuluşun bilirim. Düşsen de yalnız değilsin artık kalksanda. Ayakta olmana sebep, şuan şah damarından da yakında. Varını adamış olduğun ne varsa uğruna; işte zafer o zaman senindir! Kal sağlıcakla.
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta