Seni gördüğüm aylar Mayıs’a dönerdi, gönlümde bahâr-ı visâl açardı.
Bugün yüzüne bakamadım; aramızda bir perde-i gurbet vardı.
Bakışların bir zamanlar kalbime şevk veren bir nur idi.
Elimi tutuşun, ruhumda latif bir ihtizaz bırakmıştı.
Şimdi aynı eller, sanki bir hicran masalının satır arası.
Yabancılığın hazan gibi çöktü içime, sessiz ve ağır.
Kayıt Tarihi : 20.2.2026 21:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!