Şarkımın son kıtası, rotamın kırıldığı noktada buluşur.
Kaf dağındaki anka kuşu gözlerimdeki telaşa karışır.
Mevsimin son karı gönlümün deli poyrazıyla yarışır.
Boynuma yalnızlığın hiç bozulmayan fermanı asılır.
Alnımda sitemli mektubun hüzünlü şiiri yana yakıla.
Bakan küllenir umudu düşer payıma umutsuzluğun.
Ve sessizliğin çığlıkları belirir yanaklarımda iki büklüm.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta