Şarkımın son kıtası, rotamın kırıldığı noktada buluşur.
Kaf dağındaki anka kuşu gözlerimdeki telaşa karışır.
Mevsimin son karı gönlümün deli poyrazıyla yarışır.
Boynuma yalnızlığın hiç bozulmayan fermanı asılır.
Alnımda sitemli mektubun hüzünlü şiiri yana yakıla.
Bakan küllenir umudu düşer payıma umutsuzluğun.
Ve sessizliğin çığlıkları belirir yanaklarımda iki büklüm.
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta