Şarkımın son kıtası, rotamın kırıldığı noktada buluşur.
Kaf dağındaki anka kuşu gözlerimdeki telaşa karışır.
Mevsimin son karı gönlümün deli poyrazıyla yarışır.
Boynuma yalnızlığın hiç bozulmayan fermanı asılır.
Alnımda sitemli mektubun hüzünlü şiiri yana yakıla.
Bakan küllenir umudu düşer payıma umutsuzluğun.
Ve sessizliğin çığlıkları belirir yanaklarımda iki büklüm.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta