Bu gün kasımın yirmi ikisi
Dışarıda rüzgâr, alabildiğine karanlık
Yerde diz boyu kar, hava ayaz
Bu gün ne yemek düşündüm, ne su
Ne dışarı çıkıp gezmek istedim
Nede birileriyle sohbet ettim
Hiç bir şeye boyun eğmedim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta