buğulu canlara dokunan
pencere önündeki adam
bakarken yolda yürüyen aşkın gölgesine
ağlıyor, gözlerinde ne yaş ne de hüzün var
eylüle varmadan dökülüyor yapraklar
bu mevsimin adı: yalancı bahar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık dilerim gönül sesiniz hiç susmasın yolunuz daima aydınlık umutlarla dolu olsun kaleminiz hiç durmasın nehir olup çağlasın ilhamınız bol yarınlarınız mutluluklar içinde olsun sizinde yorumlarınızı dost sayfalarında görmek mutluluk verecektir saygı ve sevgilerimle.
eylüle varmadan dökülüyor yapraklar
bu mevsimin adı: yalancı bahar
kalbin ülkesinde
sokağa çıkma yasağı var
..
harika...
kutlarım sayın Yılmaz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta