Sisli bir gecede yürüyorum yalnız başıma,
Florya’nın köhne zenginliği ve karanlık sokaklarında.
Köpek yalnızlığıma köpekler de alışık...
“Hey gidi koca ben, yazık ki ne yazık! ! ”
Diye alaycı bakışlarının arasında.
Yalnızlığın dinginliğinde yürüyorum kaldırımlarda...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta