Sisli bir gecede yürüyorum yalnız başıma,
Florya’nın köhne zenginliği ve karanlık sokaklarında.
Köpek yalnızlığıma köpekler de alışık...
“Hey gidi koca ben, yazık ki ne yazık! ! ”
Diye alaycı bakışlarının arasında.
Yalnızlığın dinginliğinde yürüyorum kaldırımlarda...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta