Adını yazdım camın buğusuna; sevgi gibi, aşk gibi,
alışkanlık ve sarhoşluk gibi geçip gidişine, sonra damla-damla
akışına baktım.
Bir zaman bekledim
tekrar buğulandığında cam adın iz bıraktı mı? diye.
Az-silik-okunaksız
parmak ucumun izinde
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta