Babam akşam eve geldiğinde,
yorgunluktan dizlerinde derman kalmazdı.
Nasırlı ellerini hep cebinde saklardı.
Önce soğuk bir su içerdi,
derinden bir oh! çekerdi.
Tarlada topladığı buğday başaklarını,
özenle iple bağlar sonra duvara asardı.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta