artık kömür karası gözleri /yumuk yumuk elleri olan
bebekler doğmuyor ülkemde
anneler karanlık büyütüyor karnında
ak değil sarı ineklerin sütleri
buğdaylar başak vermiyor
şeker tadını unuttu çocuklarımız
hiroşimadan tuz ve kül tozularıydı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Dünyayı ancak sevgi kurtaracaktır.
Hiroşimalar olmasın diyoruz.
Gene şiir ve şairane düşünüp yaşayanlar kurtaracak evreni.Mesajın alındıysa.Kalemin ve inancın yorulmasın.
Çok güzel...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta