Yemyeşil uzanır buğday tarlaları,
Hafif rüzgarla dans eder önünde.
Şimdi zehirli mantarlar bitmekte.
Aralarında altın sarısı başakların.
Rüzgarın akışını kesmişgibi,
Yerden mantar gibi biten köşkler.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta