Yemyeşil uzanır buğday tarlaları,
Hafif rüzgarla dans eder önünde.
Şimdi zehirli mantarlar bitmekte.
Aralarında altın sarısı başakların.
Rüzgarın akışını kesmişgibi,
Yerden mantar gibi biten köşkler.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta