Macar rüzgârı usulca okşar kaldırımları,
Tuna akar, sessiz, geceyi yansıtır yavaşça.
Bir kız geçer köprüden, adımları hafif,
Kırmızı çorapları bir alev, bir sırrın izi.
Bir titrek kahkülleri
Bir kırmızı
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Tuna akmaya devam eder; aşk da öyledir.
Tuna, çoğu zaman kadere benzetilir. Aşk da bu kaderin ayrılmaz bir parçasıdır. Karşı konulamaz, önüne set çekilemez ve insanı kendi akışı içinde sürükler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta