Macar rüzgârı usulca okşar kaldırımları,
Tuna akar, sessiz, geceyi yansıtır yavaşça.
Bir kız geçer köprüden, adımları hafif,
Kırmızı çorapları bir alev, bir sırrın izi.
Bir titrek kahkülleri
Bir kırmızı
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Tuna akmaya devam eder; aşk da öyledir.
Tuna, çoğu zaman kadere benzetilir. Aşk da bu kaderin ayrılmaz bir parçasıdır. Karşı konulamaz, önüne set çekilemez ve insanı kendi akışı içinde sürükler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta