Tek düşmüyor yapraklar dalından,
Gönüller beslenir aşk suyundan,
Değişmez yaşam döngüsü ezelden,
Kesmeye gör can ağacı kökünden.
Var olur önünde kocaman orman,
Benzemez hiçbiri, yeşertir Yaradan,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta