Sokaklardayım.Henüz sabahın
Çok erken saatleri.Dükkanlar kapalı,Tek tük arabalar gidip geliyor.Birde soğuk havada bir kaç insan,ayak uyduruyor bu gidişlere.
Sokak köpekleri henüz çıkmamış piyasaya,
Çöpcüler göreve başlamamış ,yalnız benim gibi bir kaç yolcu var ayakta.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta