Aya hep yalnız bakiyorum ama içimdeki fırtınalar kopuyor
Ben kendimce kimim diyorum onca filozofların yanında,
Sadece geceler beni seviyor bende geceleri
Bende ejderhayım bir filozof olamam
Kapitalizime karşı mücadele edebilirim.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta