Bu gece bir yılın daha son gecesi.Ellerimle maziyi şöyle bir yokladım...ahaa bir şey tuttum!
Toz bağlamış üstü..temizledim parmaklarımla,parladı,canlan dı...
Kar yağıyor, bahçe bembeyaz..Karataşla,Kurtdeliği'de..heyt be ne güzel..Koştum ve kendimi bahçeye,karların üstüne attım.En çok sevdiğim di, karın üstüne yatıp,kollarımı ve bacaklarımı açmak.. biraz şarkı söylemedim..sonra sustum,kar yüzüme yüzüme yağıyor,az birazda çiziyor..Anneciğimin sesini duyuyorum..
-Nazire kızımm,hahh ordamısın?
-Burdayım annemmm..
-İyi tamam ,sesin kesildi de!
Sonradan öğrendim annemden ,ozamanlar benim sessiz kalmam pek hayra alamet deyilmiş, her sessizlik bir vukuatımmış...mutlaka altından bir şey çıkarmış...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
