Çıksam sokağa bu yaşta bir elimde uçan balon diğerinde horoz şekeri, oynayan çocukların içine dalsam biraz mutluluk toplasam, gülen gözlerinden ödünç alsam, yağmurlarda ıslansam çalınan gök kuşağını yerine assam, karnım acıksa yine eskisi gibi ekmek arası domatesle doysam, hiç değilse hava kararana kadar çocuk kalsam.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta