Aşk kapıyı çalınca, ateş bacayı sarar,
Sardıkça yanar yürek, dönüşür kızıl kor’a,
Kor ateşler gönülde, durmadan sevda karar,
Karılan kara sevda, açar sinede yara.
Yara almaz mı gönlü, böyle sevda çekenin,
Çeken bilir bu derdi, gülü olmaz dikenin,
Diken olur yastığı, gözünden yaş dökenin,
Dökülen göz yaşıyla, deva bulmaz bu yara.
Yaraya şifa olmaz, Lokman Hekimin eli,
Elleri ince belde, sarmayınca güzeli,
Güzelin güzelliği, eder onu zır deli,
Deli gönlü yandıkça, şifa bulmaz bu yara.
Yaralar depreştikçe, kanat çırpar garip kuş,
Kuş çırpındıkça örer, sevdayı nakış nakış,
Nakşedilen sevdaya, merhem olur bir bakış,
Bakmaz ise nazlı yar, şifa bulmaz bu yara.
Ali GÖZÜTOK
27. EKİM. 2009
Kayıt Tarihi : 2.11.2009 13:05:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!