Sana sarılmadım,
çünkü sen
hep kaçtığın yerden sevilmek istedin.
Sarılar yakıştı diyorsun—
benim üzerimden geçti rengin,
gül sende durdu,
diken bana yazıldı.
Gözlerine baktım,
kendimi göremedim.
Sevdin diyorsun;
peki,
beni nereye koydun?
Kırmızıyı anmadın,
kanı da.
Çünkü sen
iz bırakmayan acıları sevdin.
Aynı ateş diyorsun—
sen elini ısıttın,
ben adımı yaktım.
Dostta düşman oldum diyorsun,
ben yalnız kaldım.
Sorum şu:
bu yangında
hiç mi borcun yok bana?
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 00:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!