Görünen görünmeyen mevcudatın üzerine
Islak çarşaflar örten bu yağmurlar
Yüzümü yıkayan dudaklarımı çatlatan
Güneşi söndürüp kendi yağmaya başlayan
Bu yağmurlar uyandıramaz beni
İnsanların hakkında çileyerek konuştukları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta