Görünen görünmeyen mevcudatın üzerine
Islak çarşaflar örten bu yağmurlar
Yüzümü yıkayan dudaklarımı çatlatan
Karı dindirip kendi yağmaya başlayan
Bu yağmurlar uyandıramaz beni
İnsanların hakkında çileyerek konuştukları
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta