Bu yağmur gökteki yıldızlar kadar büyük.
Uçan kelebek kadar narin.
Bu yağmur benliğimin, yalnızlığımın habercisi.
Sanki bu yağmur taneleri yere değil içime yağıyor.
Sanki bu yağmur suyunu toprak değil kalbim emiyor.
O kadar çok sanki var ki bu yağmurun sebebini kendi aleyhime çevirebileceğim.
O kadar çok sebep var ki bu yağmurun yalnızlığımı dindireceğine kanaat getireceğim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta