Bu yağmur... Şiiri - Emsal Toprak

Bu Yağmur...

Göklerden damla, damla neler, neler yağıyor
Bu yağmurun içinde ben maziye yağıyorum
İçimde bir çocuk var, sessiz, sessiz ağlıyor
Yağmurla hafızamdan o günleri sağıyorum

Amaçsızca yürüyorum saçlarıma düşerken
Her damlada azalıyor sokakta yalnızlığım
Su önümde gölleniyor yağmur yeri eşerken
Suda benim siluetim, tutunacak dalsızlığım

Ağaçların hışırtısı, bu yağmur ve bu rüzgar
Şirvan’dan getiriyor toprağın kokusunu
Burnumu sızlatıyor dağda solan bir gül var
Özlüyorum ahşap evde yağmurun uykusunu

Saçımdan damla damla yere bir şey düşüyor
Gördüklerim gidenlerden bana kalan hatıra
Sırıl sıklam tüm bedenim lâkin ruhum üşüyor
Pişmanlıklarım ötelerden geliyorlar sıra sıra

Bu yağmurla başladı yolculuğum zamanda
Yağmur evin çatısına sicim gibi yağıyordu
Dönüşsüz yolculuğa çıkmak için limanda
Anneler el sallarken çocuklar ağlıyordu…
E.TOPRAK