Besbelli bu sonbaharda da ağlayacak gibi gökyüzü
Savuracak rüzgar hırsını alırcasına kendini boşluğa
O zaman binbir türlü kırgınlıklarım dökülecektir yine önüme
Hepmi acımasızdır böyle hepsi yalnızlığa çıkar sokaklar
Yüreğime dokunduğunu sandıklarım hançerlerini bıraktı sırtımda
Solmaz dediğim gençligim bile yasımı tutuyor şuanda
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta