Hani bir son vardır ya....
Hayatın son demlerini yaşadığın an,
Son çırpınışlarını sergilediğin,
Ölümün cilveli kollarında ki o son an.
İşte böyle, ansızın geldi ölüm
Ve ansızın vurdu sahneme son ışıklarını
Sapladı hançerini sensizliğime
Habersizce ve sessizce...
Bu son...son olacak gülüm
Bir daha gelmeyecek bu an
Kurtuldum hayatın oyunlarından
Ve seninle kurulu her saniyesinden
Sorarlarsa kimdi, kimin nesiydi?
Anlat olan bitenleri...
O,son anlarını benimle yaşadı de
Benim onun hayatında olmadığım her anı gibi..
Ben ise sevdiğim için değil,
Senin ızdırapla örüntülü
Taş kalbinin verdiği sensizlikle ölüyorum gülüm.
Kayıt Tarihi : 20.1.2010 23:13:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!