Dünyaya aldanmış, Ademoğlunun nesli,
Ayasofya ateşlere, bürünmüş resmin.
Günahın dar ağacında, bin baş asılı,
Bin yatık başın yanına, bir baş dikilir.
Kan gölünün içinde, bir deniz yırtılır,
Feryatların sesleri imda da gömülür.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta